Οι εντελώς ανήθικες μυστικές επιχειρήσεις που ενέκρινε ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον για να αμαυρώσει την προεκλογική εκστρατεία των Δημοκρατικών και η συμμετοχή του στην προσπάθεια συγκάλυψης, προκάλεσαν ένα απ’ τα μεγαλύτερα πολιτικά σκάνδαλα στην ιστορία της Αμερικής.

Το όνομα «Γουότεργκεϊτ» (Watergate) προέρχεται από το ξενοδοχείο και τα γραφεία Γουότεργκεϊτ στην Ουάσινγκτον, όπου το Δημοκρατικό Κόμμα διατηρούσε τα κεντρικά γραφεία του το 1972. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 17ης Ιουλίου, ένας φύλακας στα γραφεία του 6ου ορόφου, παρατήρησε πως σε αρκετές από τις πόρτες είχε τοποθετηθεί κολλητική ταινία, ώστε να κλείνουν χωρίς να κλειδώνουν, οπότε κάλεσε την αστυνομία. Πέντε άνδρες πιάστηκαν να φωτογραφίζουν και να κλέβουν έγγραφα, καθώς και να τοποθετούν κοριούς σε τηλεφωνικές γραμμές. Αφού συνελήφθησαν, τον Σεπτέμβριο ασκήθηκε δίωξη εναντίον τους για διάφορα αδικήματα.

Η διάρρηξη ήταν μέρος ενός προεκλογικού σχεδίου των Ρεπουμπλικάνων. Επικεφαλής της κομπίνας ήταν η επιτροπή επανεκλογής του προέδρου Νίξον. Σε αυτή συμμετείχαν ο πρώην γενικός εισαγγελέας Τζον Μίτσελ και ο προεδρικός σύμβουλος Τζον Ντιν. Δουλειά του Ντιν ήταν να παρακολουθεί, να κατασκοπεύει και γενικά να σαμποτάρει το Δημοκρατικό Κόμμα. Τη διάρρηξη είχε οργανώσει ο πρώην πράκτορας του FBI, Τζ. Γκόρντον Λίντι, με τη βοήθεια του πρώην πράκτορα της CIA, Εβ. Χάουαρντ Χαντ.

Και οι δύο συμμετείχαν σε μια μυστική ομάδα γνωστή ως «Υδραυλικοί του Λευκού Οίκου». Σκοπός της ήταν να αποτρέπει τη διαρροή ευαίσθητων πληροφοριών από την κυβέρνηση προς τα μέσα ενημέρωσης. Χρησημοποιούσαν όμως παράνομες ή ανορθόδοξες μεθόδους.

Σύντομα, το FBI ανακάλυψε το όνομα του πράκτορα Χαντ στις ατζέντες δύο διαρρηκτών. Ο πρόεδρος Νίξον, θέλοντας να εμποδίσει την αποκάλυψης της αλήθειας, διέταξε τον υπεύθυνο του πολιτικού του γραφείου να δώσει εντολή στη CIA να μπλοκάρει την έρευνα του FBI για λόγους εθνικής ασφάλειας. Δύο δημοσιογράφοι από την εφημερίδα «Washington Post», οι Καρλ Μπέρνστιν και Μπομπ Γούνντγορντ, είχαν ήδη μυριστεί τη βρωμοδουλειά. Με τη βοήθεια ενός πληροφοριοδότη από το FBI, γνωστό τότε μόνο με το κωδικό όνομα «Βαθύ Λαρύγγι», άρχισαν να συνδέουν τη διάρρηξη με το γραφείο του Νίξον.

Οι διαρρήκτες του Watergate Πολλές δεκαετίες μετά, αποκαλύφθηκε ότι πληροφοριοδότης ήταν ο αναπληρωτής διευθυντής του FBI. Σταδιακά, οι δύο δημοσιογράφοι έφεραν στο φως κι άλλα στοιχεία: Ένας από τους διαρρήκτες δούλευε ως βοηθός ασφαλείας στο Ρεπουμπλικάνικο Κόμμα. Μία επιταγή από τον λογαριασμό ενός άλλου διαρρήκτη είχε αρχικά εκδοθεί υπέρ της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον.

Όταν ο Μίτσελ ήταν γενικός εισαγγελέας, είχε διαχειριστεί ένα κονδύλι, με το οποίο χρηματοδοτούσε μυστικές επιχειρήσεις, ώστε να βρίσκει πληροφορίες σε βάρος των Δημοκρατικών. Μέχρι τον Οκτώβριο, το FBI είχε τεκμηριώσει το σκάνδαλο. Είχε συνδέσει το Γουότεργκεϊτ με μια μυστική επιχείρηση μεγάλης κλίμακας για την επανεκλογή του Νίξον. Βέβαια αυτό δεν εμπόδισε τον πρόεδρο να επανεκλεγεί θριαμβευτικά τον επόμενο μήνα! Ο κλοιός σφίγγει… Την άνοιξη του 1973, όλοι μιλούσαν για «συγκάλυψη», ακόμα και στα υψηλότερα κλιμάκια.

Οι βασικοί μάρτυρες άρχισαν να σπάνε και μιλάνε… Ένας από τους διαρρήκτες ανέφερε πως είχε διαπράξει ψευδορκία στη δίκη και τόσο εκείνος όσο και οι υπόλοιποι, είχαν δεχθεί πιέσεις για να δώσουν λάθος στοιχεία. Ένας άλλος από τους διαρρήκτες, είπε στους εισαγγελείς ότι ήταν μπλεγμένοι οι Τζον Ντιν και Τζον Μίτσελ. Στο μεταξύ, οι βοηθοί του Νίξον αρνούνταν κάθε ανάμειξη του προέδρου. Τον Απρίλιο, οι εισαγγελείς πληροφόρησαν τον πρόεδρο πως οι δύο βασικοί βοηθοί του ήταν μπλεγμένοι στη συγκάλυψη.

Ο Νίξον ζήτησε την παραίτησή τους, βγαίνοντας στην τηλεόραση και λέγοντας στο έθνος πόσο δύσκολη ήταν η συγκεκριμένη απόφαση. Ανακοίνωσε επίσης την απομάκρυνση του Τζον Τζιν, τον οποίον είχε απολύσει.

Οι δημοσιογράφοι Γούντγορντ και Μπέρνστιν Στο μεταξύ, η Γερουσία είχε εγκρίνει τη συγκρότηση μιας ειδικής επιτροπής για τη διερεύνηση του Γουότεργκεϊτ, η οποία συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 17 Μαΐου 1973. Τρία τηλεοπτικά δίκτυα κάλυπταν ζωντανά τις συνεδριάσεις της. Τον Ιούνιο, ένας βοηθός από τον Λευκό Οίκος αποκάλυψε πως ο πρόεδρος Νίξον είχε εγκαταστήσει ένα σύστημα αυτόματης καταγραφής στα γραφεία του κτιρίου.

Όλες οι συζητήσεις καταγράφονταν!

Ο ειδικός εισαγγελέας ζήτησε τις λεγόμενες «κασέτες του Νίξον», αλλά ο πρόεδρος αρνήθηκε να τις παραδώσει και διέταξε να αποσύρει την αίτηση. Ο εισαγγελέας αρνήθηκε και ο Νίξον απείλησε να τον αποπέμψει, μία κίνηση που τον έκανε να φανεί ένοχος και έβλαψε την εικόνα του.

Οι υποψίες αυξήθηκαν όταν οι δικηγόροι του Νίξον αποκάλυψαν πως υπήρχε ένα κενό 18,5 λεπτών στις κασέτες. Κανείς δεν πίστεψε τη γραμματέα, όταν ισχυρίστηκε ότι εκείνη είχε σβήσει κατά λάθος το συγκεκριμένο κομμάτι. Το «Βαθύ Λαρύγγι», ο Μαρκ Φελτ Μέχρι τον Μάρτιο του επόμενου έτους, επτά βοηθοί του Νίξον είχαν κατηγορηθεί για παρεμπόδιση της έρευνας.

Ο κλοιός έσφιγγε ολοένα και περισσότερο. Ο Νίξον γλίτωσε παρά τρίχα την παραπομπή, αλλά εξακολούθησε να υποστηρίζει πως δεν γνώριζε τίποτα για τη διάρρηξη ή τη συγκάλυψη. Τον Ιούλιο του 1974, το Ανώτατο Δικαστήριο τον διέταξε να παραδώσει τις κασέτες στον ειδικό εισαγγελέα, το οποίο και έκανε στα τέλη του μήνα. Από τις κασέτες, έγινε σαφές ότι είχε εγκρίνει πληρωμές προς τους κατηγορούμενους για την υπόθεση Γουότεργκεϊτ. Τον Ιούλιο, ξεκίνησαν οι διαδικασίες παραπομπής τους.

Η παραίτηση του Νίξον Στις 5 Αυγούστου, ο Λευκός Οίκος παρέδωσε μια κασέτα που είχε ηχογραφηθεί λίγο μετά τη διάρρηξη. Ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Η κασέτα περιείχε συζητήσεις του Χόλντμαν με τον πρόεδρο για τις διαρρήξεις του Γουότεργκεϊτ και το σχέδιο συγκάλυψης, ενώ ο Νίξον φάνηκε να δίνει ξεκάθαρα την έγκρισή του.

Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι ο πρόεδρος έλεγε ψέματα. Στις 8 Αυγούστου, ο Νίξον ανακοίνωσε την παραίτησή του. Ο αντιπρόεδρος Τζέραλντ Φορντ αναλαμβάνει πρόεδρος και απαλλάσσει τον Νίξον από όλες τις κατηγορίες σε σχέση με το σκάνδαλο….

Το άρθρο αναρτήθηκε στο pronews.gr

Πηγή: Σκάνδαλο Watergate – Η αποκάλυψη που οδήγησε στην παραίτηση ενός προέδρου των ΗΠΑ που μόλις είχε εκλεγεί